SCENARIUSZ  JASEŁEK

TAK  DALEKI,  A  TAK  BLISKI”

 

W  jasełkach  udział  biorą:  anioł, diabeł, Maryja  z  Dzieciątkiem, Józef,   pastuszkowie, chłop, kolędnik  z  gwiazdą, trzej  królowie,  narrator  wprowadzający.

Uczniowie  przebrani    w odpowiednie  stroje.

Całą  treść  jasełek  opowiadają  teksty  kolęd  i  pastorałek, do  których  uczniowie  biorący  udział  w  przedstawieniu  dopasowują  gesty, ruch  sceniczny i mimikę.

Kolędy  i  pastorałki  wykonywane    przy  akompaniamencie  skrzypiec, fletów  prostych  i  pianina.

 

NARRATOR  WPROWADZAJĄCY

            Zapraszamy  państwa  na  wieczór  wigilijny, ten  szczególny  wieczór, w  którym  każdy  może  ujrzeć  migocące  gwiazdy   nad  stajenką  betlejemską, usłyszeć  dzwonki  w  saniach  świętego  Mikołaja, skrzypnięcie  śniegu  pod  raciczkami  biegnących  reniferów.

           

            Ciepło  polskich  kolęd  i  pastorałek  dotyka  i  nobilituje  każdego  człowieka, jest  to  muzyka  płynąca  prosto  z  serca, czytelna  dla  każdego.

     

                                                                                     /L. BLACH   SIEWIERSKI/

UCZEŃ  PRZEBRANY  ZA  CHŁOPA

            Idą, idą  kolędnicy, zaraz  będą  tutaj!!!

  

DO SALI  WCHODZĄ  KOLĘDNICY  I  USTAWIAJA  SIĘ  NA  SCENIE.

UCZEŃ  Z  GWIAZDĄ

            Przyszliśmy  tu  do  Was  z  gwiazdą  promienistą, zdrowia  winszujemy, kłaniamy  się  nisko.

                                                                                      /  WIERA  PRZYBYLSKA/

UCZNIOWIE   KŁANIAJĄ  SIĘ.

  JEDEN  Z  KOLĘDNIKÓW

            A  witajcie, na  szczęście, na  zdrowie, na  ten  Nowy  Rok.

            Byście  byli  zdrowi  i  weseli

            Jak  w  niebie  janieli

            Cały  Boży  rok.

DRUGI  Z  KOLĘDNIKÓW

            By  się  Wam  kociło, rodziło,

            Dyszlem  do  stawu  obruciło.

            Byście  mieli  w  każdym  kątku  po  dzieciątku.

 

DIABEŁ  

W  TRAKCIE  MÓWIENIA  WYCHODZI  DO   PUBLICZNOŚCI

         A  na  piecu  troje,

            Które  piękniejsze   to będzie  moje.

            Hop! Siup!

 

WSZYSCY

            KAPELA  GRAJCIE, LUDZIE  OPOWIADAJCIE.

 

 

 

DWAJ  PASTUSZKOWIE  ŚPIĄ.  PRZECIĄGAJĄ SIĘ  W  TRAKCIE  WYKONYWANIA DRUGIEJ    ZWROTKI. W  TLE  STOJĄ  KOLĘDNICY  OBSERWUJĄ  CO  SIĘ  DZIEJE.

 

            A  WCZORA  Z  WIECZORA

 

PASTUSZKOWIE  BUDZĄ  SIĘ .  PATRZĄ  W  JEDNĄ  STRONĘ, GDZIE  BIJE  BLASK  GWIAZDY.

 

CHŁOP

            Bracia  patrzcie  jeno!

 

            BRACIA  PATRZCIE  JENO

 

POJAWIA  SIĘ  ANIOŁ I  PRZEMAWIA  DO  PASTUSZKÓW  I  KOLĘDNIKÓW

 

         ANIOŁ  PASTERZOM  MÓWIŁ

 

POD  KONIEC  DRUGIEJ  ZWROTKI  WCHODZI  MARYJA  Z  DZIECIĄTKIEM  I  JÓZEF.  PASTUSZKOWIE  POKAZUJA  NA  PRZYBYŁYCH  I  OPOWIADAJA.

 

            PASTERZE  MILI

 

W  TRAKCIE  RUCHU  SCENICZNEGO  UCZNIOWIE   OBST ĘPUJĄ  MARYJĘ  I GRAJĄ   NA  FLETACH  PROSTYCH

 

            W  DZIEŃ  BOŻEGO  NARODZENIA

 

FLECISTKI  ODSUWAJA  SIĘ .  W  ODDALI  WIDAĆ  ZBLIŻAJĄCYCH  SIĘ  TRZECH  KRÓLI.

 

PASTUSZEK

            Trzej  królowie  jadą!

 

            TRZEJ  KRÓLOWIE  JADĄ

 

TRZEJ  KRÓLOWIE  WRĘCZAJĄ  DARY. PODCHODZĄ  PASTUSZKOWIE.  I  ZASTANAWIAJĄ  SIĘ CO  ROBIĆ  Z  DZIECINĄ, PRÓBUJĄ  ZABAWIAĆ.

 

            A  CÓŻ  Z    DZIECINĄ

 

WSZYSCY  OBSTĘPUJĄ  DZIECINĘ, A  FLECISTKI  GRAJĄ

 

            JAM  JEST  DUDKA

 

WESELĄ  SIĘ , PRZEKAZUJĄ  SOBIE  DZIECIĄTKO, OGLĄDAJĄ

 

            HEJ  W  DZIEŃ  NARODZENIA

 

 

PROWADZĄCY  NARRATOR

         Dzień wigilii  to  niezwykły  sobie  dzień   jak  co  dzień!

            W  każdym  sercu, wierzcie  mi,

            Życzliwość  się rodzi.

            I  choć  ludzie  w  dzień  wigilii  tacy  zagonieni,

            Mają  uśmiech  i  z  kimś  drugim  pragną  go  wymienić.

                                                                               /  HALINA  SZAJEROWA/

 

NA  ZAKOŃCZENIE  WSZYSCY  PRZYBLIŻAJĄ  SIĘ  DO  SIEBIE  I  ŚPIEWAJĄ

 

            ROZŚPIEWAŁY   SIĘ  OBŁOKI

 

KOŃCZĄ  PIOSENKĘ  RÓWNYM  UKŁONEM.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

LITERATURA:

1.        L. Blach  Siewierski, Wiera  Przybylska, Halina  Szajerowa  - Teksty

       wg  podpisów w  scenariuszu

2.      Henryk  Swolkień  - Kolędy     Warszawa 1987

 

 

 

Materiały  zebrała  i  opracowała  Grażyna  Brożyńska

 

 

 

 

TEKSTY  KOLĘD

 

A  WCZORA  Z  WIECZORA”

            A wczora  z  wieczora, z  niebieskiego  dwora.

            Przyszła  nam  nowina, Panna  rodzi  Syna.

 

            Pastuszkowie  mali, w  polu wtenczas  spali.

            Gdy  anioł  z  północy, światłość  z  nieba  toczy.

 

 

BRACIA  PATRZCIE  JENO”

            Bracia  patrzcie  jeno, jak  niebo  goreje.

            Znać, że coś  w Betlejem  cudnego  się  dzieje.

                        Rzućmy  budy,  warty,  stada,niechaj  nimi  Pan  Bóg  włada.

                        A  my  do  Betlejem,  a  my  do  Betlejem,  do  Betlejem.

 

 

ANIOŁ  PASTERZOM  MÓWIŁ”

            Anioł  pasterzom  mówił:  Chrystus  się  wam  narodził,

            w  Betlejem  nie  bardzo  podłym  mieście,

            narodził się  w  ubóstwie, Pan  wszego  stworzenia.

 

            Chcąc  się   tego  dowiedzieć  poselstwa  wesołego,

            bieżeli  do  Betlejem  skwapliwie,

            znaleźli  Dziecię  w żłobie, Maryję  z  Józefem.

 

PASTERZE  MILI

         Pasterze  mili, coście  widzieli?

            Widzieliśmy  maleńkiego  Jezusa  narodzonego, Syna  Bożego.

 

            Co  za  pałac  miał? Gdzie  gospodą stał?

            Szopa  bydłu  przyzwoita  i  to  jeszcze  źle  pokryta, pałacem  była.

 

            W  jakiej  odzieży  Pan  nieba  leży?

            Za  purpurę,  perły  drogie  ustroiła  Go  w  ubogie  pieluszki nędza.

 

 

W  DZIEŃ  BOŻEGO  NARODZENIA”

            W  dzień  Bożego  Narodzenia  radość wszelkiego  stworzenia,

            ptaszki  w  górę  podlatują,  Jezusowi  przyśpiewują, przyśpiewują.

 

            Wróbel,  ptaszek  nieboraczek, uziąbłszy  śpiewa  jak  żaczek,

            dziw,  dziw, dziw, dziw,  dziw  nad  dziwy

            narodził  sie  Bóg  prawdziwy, Bóg  prawdziwy.

 

 

 

 

 

TRZEJ  KRÓLOWIE JADĄ”

            Trzej  królowie  jadą  z  królewską paradą, z  dalekiej  krainy  do  Dzieciny.

            Wiozą  mirrę z  Saby, kadzidło  z  Araby, złoto  od  Mogoła, dań  dla  Króla.

            Wara  chłopy,  od  tej szopy. Bieżcie  wprzódy  do  swej  trzody,

            bo  Królowie  dary  wiozą   na  ofiary  Niemowlęciu  Bogu, już są  w  progu.

 

 

A  CÓŻ  Z     DZIECINĄ”

            A  coż z tą  Dzieciną, będziemy czynili, pastuszkowie  mili,  co  się  nam  kwili.

            Zaśpiewajmy  Mu  wesoło  i  obróćmy  się  z  Nim  w  koło, hoc, hoc, hoc.

 

            Albo  Pacholęciu  w  dudki  zagrajmy  i  na  piszczałeczkach  rozweselajmy.

            Li  li  li  li, moje  dudki, skacz, robaczku  mój  malutki,  li, li, li, li,li.

 

„JAM JEST DUDKA”

            Jam  jest  dudka  Jezusa  mojego, będę  Mu  grał  z  serca  uprzejmego.

            Graj  dudko  graj, graj  Panu  graj.

 

            Zagram  Ci  Mu  najperwj  w  dudeczki. Wy  z  Nim  chyżo  skaczcie  panieneczki.

            Graj  dudko  graj, graj  Panu  graj.

 

  HEJ  W  DZIEŃ NARODZENIA”

            Hej, w  dzień  narodzenia  Syna  jedynego

            Ojca  przedwiecznego, Boga  prawdziwego.

            Wesoło  śpiewajmy, chwałę  Bogu  dajmy.  Hej, kolęda, kolęda!

 

            Panna  porodziła  niebieskie  Dzieciątko,

            w  żłobie  położyła   małe  pacholątko.

            Pasterze  śpiewają, na  maltankach  grają.  Hej, kolęda, kolęda!